រំលងទៅមាតិកា Skip to content
យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់
Back to Archive
Briefing

ច្បាប់បាល់ទាត់ទល់នឹងការទស្សន៍ទាយ៖ មូលដ្ឋានសម្រាប់ឆ្នាំ ២០២៦

ច្បាប់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមចាប់ផ្តើមពីការយល់ថា ការប្រកួតមានកីឡាករ ១១ នាក់ក្នុងមួយក្រុម លេងលើទីលាន ១ និងគោលដៅគឺរកគ្រាប់បាល់ច្រើនជាងគូប្រកួតក្នុងរយៈពេល ៩០ នាទី បូកម៉ោងបន្ថែម។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរ...

November 12, 2026 5 min read
ច្បាប់បាល់ទាត់ទល់នឹងការទស្សន៍ទាយ៖ មូលដ្ឋានសម្រាប់ឆ្នាំ ២០២៦

ច្បាប់បាល់ទាត់ទល់នឹងការទស្សន៍ទាយ៖ មូលដ្ឋានសម្រាប់ឆ្នាំ ២០២៦

ច្បាប់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមចាប់ផ្តើមពីការយល់ថា ការប្រកួតមានកីឡាករ ១១ នាក់ក្នុងមួយក្រុម លេងលើទីលាន ១ និងគោលដៅគឺរកគ្រាប់បាល់ច្រើនជាងគូប្រកួតក្នុងរយៈពេល ៩០ នាទី បូកម៉ោងបន្ថែម។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ ជាអង្គភាពសំខាន់ដែលកំណត់ច្បាប់ ១៧ ផ្នែក រួមមានការចាប់ផ្តើមប្រកួត បាល់ចេញ ហ្វូល បាល់ពិន័យ និងអុហ្វសាយ។ ក្នុង FIFA World Cup ២០២៦ ការយល់ពី VAR កាតលឿង កាតក្រហម និងការប្រកួតបន្ថែមម៉ោង នឹងជួយអ្នកអានស្ថិតិបានឆាប់ជាងមុន។ គេហទំព័រ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ផ្តោតលើការពន្យល់ច្បាប់ យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងទិន្នន័យកីឡាករ សម្រាប់អ្នកអាននៅកម្ពុជា និងអ្នកតាមដាន World Cup។ ចំណុចគួរធ្វើមុនគេគឺមើលច្បាប់មូលដ្ឋាន ហើយផ្ទៀងផ្ទាត់ជាមួយប្រភពផ្លូវការ មិនមែនសន្និដ្ឋានតាមការស្រែករបស់អ្នកគាំទ្រទេ។

[រូបភាព៖ អាជ្ញាកណ្តាលឈរកណ្ដាលទីលានបាល់ទាត់ មុនការប្រកួតអន្តរជាតិចាប់ផ្តើម ក្រោមពន្លឺពេលល្ងាច]

តើចង់ចាប់ផ្តើមរៀនច្បាប់សំខាន់ៗជាមួយការរៀបចំជាដំណាក់កាលមែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជំហានទី១៖ តើត្រូវស្គាល់ទីលាន និងចំនួនកីឡាករយ៉ាងដូចម្តេច?

ទីលានបាល់ទាត់មានតំបន់សំខាន់ៗដូចជា បន្ទាត់ចំហៀង បន្ទាត់ទីបញ្ចប់ រង្វង់កណ្ដាល តំបន់ពិន័យ និងតំបន់អ្នកចាំទី។ ក្រុមនីមួយៗមានកីឡាករ ១១ នាក់នៅលើទីលាន រួមទាំងអ្នកចាំទី ១ នាក់ ហើយការប្រកួតមិនអាចបន្តបានទេ ប្រសិនបើក្រុមមួយនៅសល់តិចជាង ៧ នាក់។ ការប្រកួតស្តង់ដារមាន ២ តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥ នាទី និងសម្រាកប្រហែល ១៥ នាទី។ អាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមម៉ោងសម្រាប់ការរងរបួស ការប្តូរកីឡាករ ការពិនិត្យវីដេអូ និងការពន្យារពេលផ្សេងៗ។ ច្បាប់លម្អិតអាចពិនិត្យបាននៅ ក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ ដែលរៀបរាប់ច្បាប់ទាំង ១៧ ដោយផ្លូវការ។ ចំណុចមួយដែលអ្នកថ្មីច្រើនច្រឡំគឺ អ្នកចាំទីអាចប្រើដៃបានតែក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ក្រុមខ្លួន ហើយមិនអាចចាប់បាល់ដោយដៃពីការបញ្ជូនជើងដោយចេតនារបស់មិត្តរួមក្រុមបានទេ។

នៅពេលអានការប្រកួត World Cup ២០២៦ សូមកត់សម្គាល់ថា ការប្តូរកីឡាករ និងម៉ោងបន្ថែមអាចប៉ះពាល់ដល់លទ្ធផលចុងក្រោយ។ ក្រុមដែលគ្រប់គ្រងបាល់ ៦០ ភាគរយ មិនមានន័យថានឹងឈ្នះទេ ប្រសិនបើការស៊ុតចំគោលដៅមានត្រឹម ២ ដង ខណៈគូប្រកួតស៊ុត ៥ ដង។ នេះជាច្បាប់អានទិន្នន័យដែលមិនគួរបត់បែន៖ គុណភាពឱកាសស៊ុតសំខាន់ជាងចំនួនបញ្ជូនបាល់សរុប។ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ប្រើការពន្យល់ស្ថិតិកីឡាករ និងទម្រង់ក្រុម ដើម្បីឱ្យអ្នកអានបែងចែកច្បាប់ពិតចេញពីការវិភាគមតិ។ ការទស្សន៍ទាយកីឡាគួរប្រើជាព័ត៌មានកម្សាន្តដោយមានការទទួលខុសត្រូវ មិនគួរយកជំនួសការសិក្សាច្បាប់ឡើយ។

  • អ្នកចាំទី៖ ការពារគោលដៅ និងប្រើដៃក្នុងតំបន់ពិន័យ។
  • ខ្សែការពារ៖ រារាំងការវាយប្រហារ និងចាប់ផ្តើមការបញ្ជូន។
  • ខ្សែបម្រើ៖ ភ្ជាប់ការពារ ការគ្រប់គ្រងបាល់ និងការវាយប្រហារ។
  • ខ្សែប្រយុទ្ធ៖ បង្កើត និងបញ្ចប់ឱកាសរកគ្រាប់បាល់។

ជំហានទី២៖ តើការចាប់ផ្តើម និងការបន្តលេងមានច្បាប់អ្វីខ្លះ?

ការចាប់ផ្តើមប្រកួតធ្វើឡើងពីរង្វង់កណ្ដាល បន្ទាប់ពីអាជ្ញាកណ្តាលផ្តល់សញ្ញា ហើយក្រុមដែលទទួលបាល់ត្រូវឈរនៅពាក់កណ្តាលទីលានរបស់ខ្លួន។ បន្ទាប់ពីមានគ្រាប់បាល់ ក្រុមដែលរបូតគ្រាប់បាល់ជាអ្នកចាប់ផ្តើមឡើងវិញ។ ប្រសិនបើបាល់ឆ្លងបន្ទាត់ចំហៀងទាំងមូល វាក្លាយជាការបោះបាល់ចូលដោយក្រុមដែលមិនបានប៉ះបាល់ចុងក្រោយ។ ការបោះបាល់ត្រូវប្រើដៃទាំងពីរ ពីខាងក្រោយក្បាល ហើយជើងទាំងពីរត្រូវប៉ះដី ឬនៅលើបន្ទាត់ចំហៀង។ ប្រសិនបើធ្វើខុស ក្រុមគូប្រកួតទទួលសិទ្ធិបោះបាល់។ ច្បាប់នេះមើលទៅតូច ប៉ុន្តែវាបង្កើតការបាត់បង់ទីតាំងភ្លាមៗ ជាពិសេសនៅនាទី ៨៥ ដល់ ៩០ ដែលក្រុមកំពុងប្រញាប់។

ការទាត់ជ្រុងកើតឡើងនៅពេលបាល់ឆ្លងបន្ទាត់ទីបញ្ចប់ បន្ទាប់ពីប៉ះកីឡាករក្រុមការពារ ប៉ុន្តែមិនចូលគោលដៅ។ ការទាត់ចេញពីគោលដៅកើតឡើងនៅពេលបាល់ប៉ះកីឡាករក្រុមវាយប្រហារចុងក្រោយ។ ការទាត់សេរីមាន ២ ប្រភេទ គឺដោយផ្ទាល់ និងដោយប្រយោល។ បាល់ដោយផ្ទាល់អាចចូលគោលដៅភ្លាមៗ ខណៈបាល់ដោយប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀតមុនពេលចូលគោលដៅ។ ចំណុចសំខាន់សម្រាប់អ្នកអានលទ្ធផលគឺសម្គាល់ពាក្យ “បាល់ស្តង់ដារ” ជាមួយ “ឱកាសបើកលេង” ព្រោះទិន្នន័យពីការទាត់ជ្រុង ៨ ដង មិនស្មើនឹងការស៊ុតចំគោលដៅ ៨ ដងទេ។

សម្រាប់ការអានការប្រកួតនៃ អាហ្សង់ទីន ម៉ិកស៊ិក អេហ្ស៊ីប ឬក្រុមផ្សេងៗក្នុងការប្រកួតអន្តរជាតិ សូមមើលសញ្ញាចាប់ផ្តើមឡើងវិញ និងទីតាំងបាល់ជាមុន។ ប្រភព FIFA ផ្តល់ព័ត៌មានបច្ចេកទេស និងការវិភាគការប្រកួតដែលជួយបកស្រាយការផ្លាស់ប្តូរយុទ្ធសាស្ត្រ។ ច្បាប់ជាក់ស្តែងមួយទៀតគឺ ពេលអាជ្ញាកណ្តាលផ្តល់សញ្ញាបញ្ចប់តង់ ការវាយប្រហារដែលកំពុងដំណើរការអាចបញ្ចប់តាមស្ថានភាព ប៉ុន្តែមិនមានន័យថាគ្រប់សកម្មភាពបន្ទាប់ពីសញ្ញាត្រូវរាប់ជាគ្រាប់បាល់ទេ។ ដូច្នេះ កុំវាយតម្លៃលទ្ធផលតាមវិនាទីចុងក្រោយដោយមិនមើលសញ្ញាអាជ្ញាកណ្តាល។

មគ្គុទ្ទេសក៍ស្ថិតិការប្រកួត World Cup

ឥឡូវនេះអាចពិនិត្យលំដាប់ការចាប់ផ្តើមលេង និងប្រភេទបាល់ចេញបាននៅទីនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជំហានទី៣៖ តើហ្វូល កាត និងបាល់ពិន័យខុសគ្នាយ៉ាងណា?

ហ្វូលគឺជាការបំពានច្បាប់ ដូចជាទាត់ ជំរុញ ចាប់ ឬប៉ះគូប្រកួតដោយមិនស្របច្បាប់។ អាជ្ញាកណ្តាលអាចផ្តល់បាល់សេរី កាតលឿង ឬកាតក្រហម តាមកម្រិតធ្ងន់ធ្ងរ។ កាតលឿងជាការព្រមាន ហើយកីឡាករដែលទទួលកាតលឿង ២ ក្នុងការប្រកួតតែមួយ នឹងទទួលកាតក្រហម និងត្រូវចាកចេញ។ កាតក្រហមមានន័យថាត្រូវបណ្តេញចេញភ្លាមៗ ហើយក្រុមនោះលេងដោយមានកីឡាករតិចជាងមុន។ ការទទួលកាតមិនមែនសម្រេចតាមការឈឺចាប់របស់កីឡាករទេ ប៉ុន្តែតាមទីតាំង កម្លាំង ល្បឿន និងចេតនានៃការប៉ះទង្គិច។ នេះហើយជាមូលហេតុដែលស្ថិតិ “ចំនួនហ្វូល” តែមួយមិនអាចប្រាប់ថាក្រុមមួយលេងកខ្វក់ជាងគេទេ។

បាល់ពិន័យកើតឡើងនៅពេលក្រុមការពារបំពានច្បាប់ដែលអាចផ្តល់បាល់សេរីដោយផ្ទាល់ ក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន។ បាល់ត្រូវដាក់នៅចំណុចពិន័យ ដែលមានចម្ងាយ ១១ ម៉ែត្រពីគោលដៅ ហើយអ្នកទាត់ត្រូវកំណត់យ៉ាងច្បាស់។ កីឡាករក្រៅពីអ្នកទាត់ និងអ្នកចាំទី ត្រូវនៅក្រៅតំបន់ពិន័យ និងក្រោយចំណុចពិន័យរហូតដល់បាល់ត្រូវបានទាត់។ ចំណុចវិភាគដែលគេនិយាយតិចគឺ បាល់ពិន័យមិនតែងតែជាឱកាសបញ្ចូល ១០០ ភាគរយទេ៖ ទិសដៅអ្នកទាត់ កម្ពស់បាល់ និងការចលនាអ្នកចាំទីនៅតែសំខាន់។ នៅក្នុងការប្រកួត World Cup ២០២៦ ការពិនិត្យ VAR អាចពន្យារពេលការទាត់ ប៉ុន្តែវាមិនប្តូរច្បាប់មូលដ្ឋាននោះទេ។

“អាជ្ញាកណ្តាលមានសិទ្ធិចាត់វិធានការវិន័យចាប់ពីពេលចូលទីលាន ដល់ពេលចាកចេញពីទីលាន” — គោលការណ៍ក្នុងច្បាប់របស់ ក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម នេះមានន័យថាការប្រព្រឹត្តមុនការប្រកួត ឬពេលសម្រាកក៏អាចមានផលវិន័យបាន។ កុំច្រឡំរវាងការប៉ះបាល់មុន និងការប៉ះរាងកាយ៖ ប្រសិនបើកីឡាករប៉ះបាល់បានជាមុន ប៉ុន្តែបន្តបុកគូប្រកួតដោយគ្រោះថ្នាក់ អាជ្ញាកណ្តាលនៅតែអាចផ្តល់ហ្វូល ឬកាតបាន។ ការវិភាគរបស់ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ គួរចាប់ផ្តើមពីវីដេអូ និងទីតាំង មិនមែនពីសំឡេងអ្នកគាំទ្រទេ។

  • ហ្វូលធម្មតា៖ អាចផ្តល់បាល់សេរី។
  • ការរារាំងឱកាសច្បាស់៖ អាចនាំទៅកាតក្រហម តាមស្ថានភាព។
  • កាតលឿង ២៖ បណ្តេញចេញក្នុងការប្រកួតនោះ។
  • ហ្វូលក្នុងតំបន់ពិន័យ៖ អាចនាំទៅបាល់ពិន័យ។

ជំហានទី៤៖ តើអុហ្វសាយ និង VAR ត្រូវអានយ៉ាងដូចម្តេច?

អុហ្វសាយកើតឡើងនៅពេលផ្នែកណាមួយនៃក្បាល ខ្លួន ឬជើងរបស់កីឡាករវាយប្រហារ នៅជិតបន្ទាត់គោលដៅគូប្រកួតជាងទាំងបាល់ និងកីឡាករការពារទី២ចុងក្រោយ នៅពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់ ហើយកីឡាករនោះចូលរួមសកម្មក្នុងការលេង។ ការឈរនៅទីតាំងអុហ្វសាយមិនមែនជាបទល្មើសដោយខ្លួនឯងទេ។ គេក្លាយជាបទល្មើសនៅពេលរំខានគូប្រកួត ប៉ះបាល់ ឬទទួលផលប្រយោជន៍ពីការប៉ះទង្គិច។ ដៃ និងដៃខាងលើមិនត្រូវរាប់សម្រាប់កំណត់អុហ្វសាយទេ។ នេះជាចំណុចដែលសូម្បីអ្នកមើលជាច្រើនឆ្នាំក៏នៅតែច្រឡំ។ ការបញ្ជូនបាល់ទៅក្រោយជាទូទៅមិនបង្កើតអុហ្វសាយទេ ប្រសិនបើការបញ្ជូនចាប់ផ្តើមពីកីឡាករគូប្រកួតដោយចេតនា ប៉ុន្តែការសង្គ្រោះបាល់ចៃដន្យមិនតែងតែបំបាត់អុហ្វសាយឡើយ។

VAR មានតួនាទីពិនិត្យករណីសំខាន់ៗចំនួន ៤៖ គ្រាប់បាល់ ឬអត់គ្រាប់បាល់ បាល់ពិន័យ ឬអត់បាល់ពិន័យ កាតក្រហមដោយផ្ទាល់ និងការកំណត់អត្តសញ្ញាណកីឡាករខុស។ វាមិនមែនជាប្រព័ន្ធសម្រាប់ពិនិត្យរាល់ការប៉ះទង្គិចទេ។ គោលការណ៍អនុវត្តគឺ “កំហុសច្បាស់លាស់ និងជាក់ស្តែង” ឬហេតុការណ៍ធ្ងន់ធ្ងរដែលខកខាន។ អ្នកទស្សនាអាចឃើញខ្សែអុហ្វសាយលើអេក្រង់ ប៉ុន្តែខ្សែនោះជាឧបករណ៍ជំនួយ មិនមែនជាអ្នកសម្រេចច្បាប់ដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ។ ក្នុងការប្រកួតអន្តរជាតិ ការសម្រេចចុងក្រោយនៅតែជារបស់អាជ្ញាកណ្តាលលើទីលាន។

ចំណុចអនុវត្តដែលមានប្រយោជន៍៖ ប្រសិនបើអ្នកវាយតម្លៃឱកាសគ្រាប់បាល់ សូមកុំរាប់គ្រាប់បាល់ដែលកំពុងរង់ចាំ VAR ជាលទ្ធផលចុងក្រោយ។ រង់ចាំសញ្ញាបញ្ជាក់ និងពិនិត្យថាតើបាល់ត្រូវបានលុបដោយអុហ្វសាយ ហ្វូល ឬបាល់ចេញ។ វាអាចប្តូរការវាយតម្លៃពី ១–០ ទៅ ០–០ ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មាននាទី។ ប្រភព FIFA World Cup និង សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ គួរត្រូវបានប្រើសម្រាប់កាលវិភាគ និងព័ត៌មានផ្លូវការ មិនមែនទំព័រដែលបង្ហោះស្ថិតិគ្មានប្រភពទេ។

[រូបភាព៖ អេក្រង់វីដេអូ VAR បង្ហាញខ្សែអុហ្វសាយ ក្នុងកីឡដ្ឋានអន្តរជាតិដែលមានអ្នកគាំទ្រកំពុងរង់ចាំ]

តើចង់បន្តទៅផ្នែកដែលអ្នកចាប់ផ្តើមច្រឡំញឹកញាប់បំផុតមែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជំហានទី៥៖ តើត្រូវផ្ទៀងផ្ទាត់លទ្ធផល និងស្ថិតិយ៉ាងដូចម្តេច?

ការផ្ទៀងផ្ទាត់លទ្ធផលត្រូវចាប់ផ្តើមពីប្រភពផ្លូវការ បន្ទាប់មកទើបប្រៀបធៀបស្ថិតិពីប្រភពទីពីរ។ សម្រាប់ FIFA World Cup ២០២៦ អ្នកគួរពិនិត្យកាលវិភាគ ទីតាំងប្រកួត និងលទ្ធផលពី FIFA មុននឹងប្រើទិន្នន័យសម្រាប់ការវិភាគ។ សម្រាប់ច្បាប់ សូមប្រើឯកសារ ក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ សម្រាប់កីឡាករ និងការប្រកួតក្នុងតំបន់ អាចប្រៀបធៀបជាមួយកំណត់ត្រារបស់សហព័ន្ធជាតិ ឬអ្នកផ្តល់ស្ថិតិដែលបញ្ជាក់ប្រភព។ ច្បាប់ជាក់ស្តែងដែលជួយការពារកំហុសគឺត្រូវកត់ទុកពេលវេលា ប្រភេទព្រឹត្តិការណ៍ និងស្ថានភាព VAR ដាច់ដោយឡែក។ “គ្រាប់បាល់នៅនាទី ៧៨” គួរមានព័ត៌មានថាជាបាល់បើកលេង បាល់ពិន័យ បាល់ពិន័យជ្រុង ឬការស៊ុតក្នុងលំហូរធម្មតា។

មុនសន្និដ្ឋានពីក្រុមមួយ សូមប្រើបញ្ជីពិនិត្យខាងក្រោម៖

១. ពិនិត្យលទ្ធផលចុងក្រោយ និងថាតើជាការប្រកួតផ្លូវការ ឬមិត្តភាព។
២. បំបែកស្ថិតិពាក់កណ្តាលទីមួយ និងពេញ ៩០ នាទី។
៣. ពិនិត្យកាតក្រហម ការប្តូរ និងពេលបន្ថែម។
៤. ផ្ទៀងផ្ទាត់ថាគ្រាប់បាល់មិនត្រូវបានលុបដោយ VAR។
៥. ប្រៀបធៀបការស៊ុតចំគោលដៅជាមួយការគ្រប់គ្រងបាល់ និងការទាត់ជ្រុង។

ចំណុចព័ត៌មានថ្មីដែលអ្នកអានជាច្រើនមិនសូវយកចិត្តទុកដាក់គឺ លទ្ធផលក្នុងការប្រកួតជម្រុះ និងលទ្ធផលក្នុងវគ្គចាញ់ធ្លាក់ អាចមានវិធីសម្រេចខុសគ្នា។ ការប្រកួតខ្លះប្រើបាល់បន្ថែម ៣០ នាទី ហើយបើនៅស្មើទៀត ប្រើការទាត់បាល់ពិន័យកំណត់ឈ្នះចាញ់។ ការទាត់បាល់ពិន័យកំណត់ឈ្នះចាញ់មិនមែនជាផ្នែកនៃស្ថិតិគ្រាប់បាល់ក្នុង ១២០ នាទីទេ ប៉ុន្តែជាលទ្ធផលសម្រេចការប្រកួត។ ប្រសិនបើទំព័រមួយបង្ហាញលទ្ធផល ៤–២ ដោយមិនបញ្ជាក់ថា “ការទាត់បាល់ពិន័យ” អ្នកអាចយល់ច្រឡំថាមានគ្រាប់បាល់ក្នុងការលេងធម្មតា ៦ គ្រាប់។ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់គួរបង្ហាញភាពខុសគ្នានេះយ៉ាងច្បាស់ ជាពិសេសនៅពេលពិភាក្សាពីក្រុម ម៉ិកស៊ិក អេហ្ស៊ីប ឬក្រុមក្នុង FIFA World Cup ២០២៦។

តើកំហុសទូទៅណាខ្លះកើតឡើងពេលរៀនច្បាប់?

កំហុសទូទៅបំផុតគឺការគិតថាកីឡាករត្រូវឈរនៅក្រោយខ្សែការពារគ្រប់ពេល ដើម្បីជៀសវាងអុហ្វសាយ។ ច្បាប់ពិនិត្យទីតាំងនៅពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់ មិនមែនពេលបាល់ទៅដល់ជើងអ្នកទទួលទេ។ កំហុសទីពីរគឺការគិតថាការប៉ះបាល់ជាមុនធ្វើឱ្យរាល់ការប៉ះទង្គិចស្របច្បាប់។ ប្រសិនបើការប៉ះទង្គិចមានកម្លាំងខ្លាំង ឬបង្កគ្រោះថ្នាក់ អាជ្ញាកណ្តាលនៅតែអាចផ្តល់កាត។ កំហុសទីបីគឺការយកស្ថិតិគ្រប់គ្រងបាល់ជាសូចនាករតែមួយសម្រាប់កំណត់អ្នកឈ្នះ។ បាល់ទាត់ជាកីឡាដែលមានការវាយប្រហារតិច ប៉ុន្តែឱកាសមួយអាចប្តូរលទ្ធផលទាំងមូល។

ប្រសិនបើការសម្រេចមួយមើលទៅមិនច្បាស់ សូមប្រើវិធីដោះស្រាយ ៤ ជំហាន៖

  • សង្កេតទីតាំងបាល់នៅពេលបញ្ជូន។
  • សម្គាល់កីឡាករការពារទី២ចុងក្រោយ។
  • ពិនិត្យថាកីឡាករវាយប្រហារចូលរួមសកម្មឬអត់។
  • រង់ចាំសញ្ញាអាជ្ញាកណ្តាល និងលទ្ធផល VAR។

កុំប្រើវីដេអូខ្លី ៥ វិនាទីជាភស្តុតាងតែមួយ ព្រោះវាអាចកាត់ចេញសកម្មភាពមុនការប៉ះទង្គិច។ កុំជឿគណនីបណ្តាញសង្គមដែលសរសេរថា “ច្បាប់ថ្មី” ដោយគ្មានថ្ងៃចេញផ្សាយ ឬឯកសារពី FIFA និង ក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ ច្បាប់ក៏អាចមានការកែសម្រួលតាមរដូវកាល ដូច្នេះការអានអត្ថបទចាស់ពីឆ្នាំ ២០២២ ដើម្បីបកស្រាយការប្រកួតឆ្នាំ ២០២៦ អាចបង្កកំហុស។ ចំណុចរឹងមាំគឺមិនស្មាន៖ ពិនិត្យប្រភព បែងចែកព្រឹត្តិការណ៍ និងកត់ពេលវេលា។ ការវិភាគយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមបាល់ទាត់

[រូបភាព៖ អ្នកគាំទ្រកំពុងពិនិត្យតារាងលទ្ធផល និងស្ថិតិការប្រកួតលើកុំព្យូទ័រយួរដៃនៅផ្ទះ]

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន

ការរៀនច្បាប់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមមិនចាំបាច់ចងចាំពាក្យពិបាកទាំង ១៧ ផ្នែកក្នុងមួយយប់ទេ។ ចាប់ពីទីលាន និងចំនួនកីឡាករ បន្តទៅការបន្តលេង ហ្វូល បាល់ពិន័យ អុហ្វសាយ VAR ហើយបញ្ចប់ដោយការផ្ទៀងផ្ទាត់លទ្ធផលពី FIFA និងប្រភពផ្លូវការ។ ពេលអ្នកបែងចែកច្បាប់ចេញពីមតិ និងបែងចែកស្ថិតិចេញពីអារម្មណ៍ ការមើល World Cup ២០២៦ នឹងច្បាស់ជាងមុន។ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់អាចជួយរៀបចំការយល់ដឹងអំពីការទស្សន៍ទាយប្រកួត យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករ ប៉ុន្តែការភ្នាល់គួរធ្វើដោយការទទួលខុសត្រូវ និងក្នុងកម្រិតដែលអ្នកអាចគ្រប់គ្រងបាន។

សម្រាប់ការរៀនបន្ថែម និងតាមដានការប្រកួតឆ្នាំ ២០២៦ អ្នកអាចចាប់ផ្តើមពីប្រភពដែលមានការផ្ទៀងផ្ទាត់ច្បាស់។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់អំពីបាល់ទាត់

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់មានប៉ុន្មានផ្នែក?

ចម្លើយ៖ ច្បាប់បាល់ទាត់ផ្លូវការមាន ១៧ ផ្នែក ដែលគ្របដណ្តប់ពីទីលាន ដល់ការប្រព្រឹត្តខុស និងការទាត់បាល់ពិន័យ។ ផ្នែកទាំងនេះត្រូវបានរៀបចំដោយ ក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងប្រើជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការប្រកួតរបស់ FIFA។ អ្នកចាប់ផ្តើមគួររៀនផ្នែកទីលាន កីឡាករ អុហ្វសាយ ហ្វូល និងការចាប់ផ្តើមឡើងវិញជាមុន ព្រោះវាកើតឡើងញឹកញាប់ជាងគេក្នុង ៩០ នាទី។

សំណួរ៖ តើការប្រកួតបាល់ទាត់មានរយៈពេលប៉ុន្មាន?

ចម្លើយ៖ ការប្រកួតស្តង់ដារមាន ៩០ នាទី បែងជា ២ តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥ នាទី ហើយមានម៉ោងបន្ថែម។ សម្រាករវាងតង់ជាទូទៅប្រហែល ១៥ នាទី ខណៈម៉ោងបន្ថែមអាចកើតពីការរងរបួស ការប្តូរកីឡាករ និង VAR។ ក្នុងវគ្គចាញ់ធ្លាក់ ប្រសិនបើស្មើក្រោយ ៩០ នាទី អាចមានម៉ោងបន្ថែម ៣០ នាទី និងការទាត់បាល់ពិន័យកំណត់ឈ្នះចាញ់។

សំណួរ៖ តើអុហ្វសាយមានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ អុហ្វសាយមានន័យថាកីឡាករវាយប្រហារស្ថិតនៅទីតាំងខុសច្បាប់ ហើយចូលរួមសកម្មនៅពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់។ ការឈរនៅជិតគោលដៅគូប្រកួតមិនមែនជាបទល្មើសដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ ប្រសិនបើកីឡាករមិនប៉ះបាល់ ឬរំខានគូប្រកួត។ ដៃមិនត្រូវរាប់សម្រាប់កំណត់ទីតាំងអុហ្វសាយ ហើយ VAR អាចជួយពិនិត្យករណីដែលមានភាពស្មុគស្មាញ។

សំណួរ៖ តើហ្វូលធម្មតាខុសពីបាល់ពិន័យយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ហ្វូលនៅក្រៅតំបន់ពិន័យជាទូទៅនាំទៅបាល់សេរី ខណៈហ្វូលរបស់ក្រុមការពារនៅក្នុងតំបន់ពិន័យអាចនាំទៅបាល់ពិន័យ។ បាល់ពិន័យទាត់ពីចម្ងាយ ១១ ម៉ែត្រពីគោលដៅ ហើយអ្នកចាំទីត្រូវឈរលើបន្ទាត់គោលដៅរហូតដល់បាល់ត្រូវបានទាត់។ កាតលឿង ឬកាតក្រហមអាចកើតឡើងបន្ថែម ប្រសិនបើហ្វូលមានភាពធ្ងន់ធ្ងរ ឬរារាំងឱកាសរកគ្រាប់បាល់ច្បាស់។

សំណួរ៖ តើ VAR ពិនិត្យរាល់ការសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្តាលឬទេ?

ចម្លើយ៖ VAR មិនពិនិត្យរាល់ការសម្រេចទេ ប៉ុន្តែផ្តោតលើគ្រាប់បាល់ បាល់ពិន័យ កាតក្រហមដោយផ្ទាល់ និងការកំណត់កីឡាករខុស។ ការពិនិត្យត្រូវមានកំហុសច្បាស់លាស់ និងជាក់ស្តែង ឬព្រឹត្តិការណ៍ធ្ងន់ធ្ងរដែលខកខាន។ ទោះមាន VAR ក៏ដោយ អាជ្ញាកណ្តាលលើទីលាននៅតែជាអ្នកសម្រេចចុងក្រោយ បន្ទាប់ពីពិនិត្យព័ត៌មានដែលបានផ្តល់។

សំណួរ៖ តើអ្នកចាប់ផ្តើមគួររៀនច្បាប់បាល់ទាត់តាមលំដាប់ណា?

ចម្លើយ៖ គួររៀនតាមលំដាប់ទីលាន និងកីឡាករ បន្ទាប់មកការចាប់ផ្តើមឡើងវិញ ហ្វូល កាត បាល់ពិន័យ និងអុហ្វសាយ។ បន្ទាប់ពីនោះ សូមរៀន VAR និងវិធីផ្ទៀងផ្ទាត់លទ្ធផលតាម FIFA ឬ ក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ ការមើលការប្រកួត ១ ដោយកត់ត្រាពេលកើតហេតុ ៥ ប្រភេទ នឹងមានប្រសិទ្ធភាពជាងការអាននិយមន័យជាច្រើនដោយមិនអនុវត្ត។

សំណួរ៖ តើការអានច្បាប់បាល់ទាត់ជួយការទស្សន៍ទាយការប្រកួតដែរឬទេ?

ចម្លើយ៖ វាជួយឱ្យអ្នកបកស្រាយស្ថិតិ និងព្រឹត្តិការណ៍បានត្រឹមត្រូវ ប៉ុន្តែមិនអាចធានាលទ្ធផល ឬប្រាក់ចំណេញពីការភ្នាល់បានទេ។ ការយល់អុហ្វសាយជួយបំបែកគ្រាប់បាល់ដែលបានលុប ខណៈការយល់ពីកាត និងបាល់ពិន័យជួយបកស្រាយការផ្លាស់ប្តូរសន្ទុះប្រកួត។ ប្រសិនបើប្រើព័ត៌មានសម្រាប់ការភ្នាល់ សូមកំណត់ថវិកា មិនខ្ចីប្រាក់ និងឈប់ភ្លាមៗពេលលើសកម្រិតដែលបានកំណត់។

// End Of Briefing

Ready for the Next Mission?

យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ · Intel Archive · No. 01

Related Articles